گیسوانت زیر باران، عطــر گندمزار... فکــرش را بکن با تو آدم مست باشد، تا سحر بیدار... فکرش را بکن در تراس خانه رویارو شوی با عشق بعـد از سالها بوسه و گریه، شکوه لحظهی دیدار... فکرش را بکن سایهها در هم گــره، نور ملایـــم، استکان مشترک خنده خنده پر شود خالی شود هربار... فکرش را بکن ابـــر باشم تا کـــه ماه نقـــرهای را در تنــم پنهــان کنم دوست دارد دورِ هر گنجی بچرخد مار... فکرش را بکن خانهی خشتی، قدیمی، قل قل قلیان، گرامافون، قمر تکیـه بر پشتــی زده یار و صدای تار... فکرش را بکن از سمــاور دستهایت چای و از ایوان لبانت قند را بعد هم سیگار و هی سیگار و هی سیگار... فکرش را بکن اضطراب زنگ، رفتم وا کنم در را، کـــه پرتم میکنند سایهها در تونلی باریک و سرد و تار... فکرش را بکن ناگهان دیوانهخانه... ــ وَ پرستاری که شکل تو نبود قرصها گفتند: دست از خاطرش بردار! فکرش را نکن + نوشته شده در سه شنبه نهم آبان ۱۳۹۶ساعت 15:23&nbsp توسط |

     

پاییز چه غریبانه کرکره اش را پایین کشید سه ماه زردی را به دوش کشید تا به یلدایش برسد و اما این روزها یلدا را با گیسوان بلندش عروس زمستان کردند و به یُمن ورودشان هندوانه ها قاچ انارها دان و آجیل ها را شکستند دریغا که دل پاییز شکست پاییزی که خیلی ها را عاشق کرد افسوس کسی ندانست پاییز خود عاشق بود عاشق یلدا پاییز جان برو و پشت عاشقانه هایت خط بکش یکرنگی تاوان دارد جدایی .... + نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۹۶ساعت 16:13&nbsp توسط |